Helpen als greenkeeper op de Solheim Cup op Bernardus voelt als deel worden van een stille, toegewijde machine die elke ochtend een wereldtopbaan tot leven wekt.
De internationale brigade
Je staat tussen greenkeepers uit allerlei landen. Iedereen werkt anders, iedereen heeft zijn eigen gewoontes, en juist dat maakt het leerzaam.
In de vroege ochtend, wanneer de lampen van de maaimachines over de golfbaan rijden, wissel je tips uit, kijk je mee met collega’s en merk je hoe snel je onderdeel wordt van een groter geheel.
Tijdens de Solheim Cup waren er 23 vrouwelijke greenkeepers, waarvan acht Nederlandse
Sommigen zijn doorgewinterd, anderen net begonnen. Maar allemaal delen ze dezelfde passie.
Hiervan waren 2 vrouwelijke collega greenkeepers van de Enk Groen & Golf, Desiree van Het rijk van Nunspeet en Debbie van de Sallandsche.
Meer dan 100 greenkeepers ( vaste krachten én vrijwilligers) vormen samen een team dat de baan elke dag opnieuw in perfecte staat moet afleveren.
Op Bernardus hebben ze een vast team van 25 greenkeepers om de golfbaan te onderhouden.
Het gaat om het gras, de lijnen, de details die niemand ziet maar iedereen voelt.
Werken op zulke evenementen is “fantastisch” en iets wat je misschien maar één keer in je leven meemaakt.
Voor de vrijwilligers werd zeer goed gezorgd, iedereen kreeg een persoonlijk uitgebreid kledingpakket.
Eten en drinken was zeer goed verzorgt en elk diner werd gesponsord door een leverancier, voor accommodatie hadden ze het nabijgelegen chaletpark afgehuurd. Men kreeg een fiets zodat je van de golfbaan naar je accommodatie kon reizen, was ongeveer 10 minuten fietsen. Enige nadeel was dat je langs de dorpskroeg moest 😊
De meeste vrijwilligers waren er op zaterdag en gingen 9 dagen later weer naar huis. Best intensief en ik ben dan ook blij dat mijn vrouw dit mij gunt want het huishouden,gezin en eigen werk draaiende houden is knap.
De magie van de ochtend
Het licht verandert langzaam van zwart naar blauw naar goud. De stilte van de baan is bijna heilig. En dan, ineens, is het klaar: de baan staat strak, zuiver, klaar voor de beste speelsters ter wereld.
Wanneer de duizenden bezoekers binnenstromen, voel je iets bijzonders. Jij was er al uren. Jij hebt de baan aangeraakt, gevormd, verzorgd. Jij hebt meegebouwd aan het decor van een van de grootste evenementen in het vrouwengolf.
De eerste ochtend vergeet je nooit. Nog voor de wekker afgaat, ben je eigenlijk al wakker. De spanning, de nieuwsgierigheid, het idee dat je straks op Bernardus staat tijdens de Solheim Cup — het houd je scherp. Wanneer je het greenkeepersverblijf binnenloopt, voel je meteen dat je deel uitmaakt van iets groots. Een team van meer dan 100 mensen, allemaal met dezelfde missie: de baan elke dag perfect afleveren.
Je eerste ochtend begint in het donker. Om drie uur ’s nachts gaat de wekker, en nog voor de vogels wakker zijn loop je het greenkeepersverblijf binnen. Daar hangt een bijzondere energie: een mix van spanning, vakmanschap en kameraadschap.
Mijn hoofdtaak was om een aantal greens te rollen in de ochtend en tijdens de Solheimcup gingen we de greens na de eerste wedstrijd nog een keer rollen. In het donker, met alleen het licht van je machine en je hoofdlamp is dit de eerste dagen een hele uitdaging.
In de avond gingen we met een groep van 30 de fairways divotten en onderweg luister je naar verhalen van greenkeepers uit andere landen. Iedereen werkt anders, en juist dat maakt het leerzaam.
Een ervaring die blijft
Aan het einde van de week ben je moe (lees total loss) en een paar vakantiedagen armer, maar trots.
Je hebt geleerd, gelachen, gewerkt, gedeeld. Je hebt deel uitgemaakt van een team dat groter is dan jezelf.
